WIEDZA O ISTNIENIU

Tak więc można chyba wykazać, że wiedza o istnieniu i jakościowym uposa­żeniu cudzego życia psychicznego w grupie, której istotę [można określić jako] „wspólnota niezastępowalnych osób duchowych”, zakłada już wiedzę o istnieniu i jakościowym uposażeniu innych osób w obrębie „społeczeństwa”; że pośrednia wiedza o innych, do której dochodzi w grupie typu „społeczeństwo”, zakłada znowu znacznie bardziej bezpośrednią pod względem prezentowania się wiedzę o    innych [ludziach], którą uzyskać możemy jedynie we „wspólnocie życiowej” (pierwotnie w rodzinie); że również ta wiedza może zrodzić się jedynie dlatego, iż w fazach bardzo wczesnego dzieciństwa — którego struktura psy­chiczna odpowiada strukturze, jaką musimy przyznać także stadu, hordzie, masie — dzięki prawdziwemu od­czuciu jedności i prawdziwej „tradycji” nieświadomie przyswajamy sobie cudze treści i funkcje psychiczne {resp. dyspozycje do ponownego obudzenia tych treści i funkcji), treści, których wcale nie moglibyśmy przyswoić [sobie] później bądź w innej socjologiczno-psychicznej strukturze grupy niż właśnie „horda, masa, stado”.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *