TRWAŁE GRANICE

Jeśli chcemy poniekąd ogar­nąć wzrokiem trwałe granice poznawcze eksperymentu indukcyjnego, musi wpierw zostać wyjaśniona na przykład kwestia powtarzalności procesów psychicznych u większości podmiotów oraz kwestie, jakie podstawowe rodzaje „pro­cesów” są W ogóle „powtarzalne” i eksperymentalnie od­twarzalne, a jakie nie, dalej, w jakich fazach rozwoju jed­nostki i grupy jest jeszcze możliwa powtarzalność i w jakim przybliżeniu . Obecnie nie docenia się jeszcze w wystar­czającym stopniu tego, że każdy akt możliwej obserwacji zakłada naoczne uchwycenie (Erschauung) istoty faktu, który ma być zaobserwowany.Przede wszystkim zauważamy brak w ogóle jakiego­kolwiek jasnego poglądu na temat ontycznychgranic istotnościowych sfery psychicznej, która może stać się przedmiotem.Tylko pewna część całości bytu noetyczno-psychicznego jest „zdolna do uprzedmiotowienia”, a znowu jedynie bar­dzo mały wycinek tej zdolnej do uprzedmiotowienia części całej sfery noetyczno-psychicznej jest (bez istotnej zmiany swego uposażenia jakościowego) obsemowalny i powta­rzalny, zaś tylko na pewną część obserwowalnej sfery psychicznej można eksperymentalnie wpływać w sposób celowy, kierując się uprzednią analizą istotnościową jej zmiennych komponentów.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *