PROBLEM DUSZY I CIAŁA

Oczywiście, wiąże się ono potem z problemem duszy i ciała tak, że nie da się już od niego oddzielić. Po­nieważ jednak nasze metody mają się właśnie stosować do rzeczy, a nie rzeczy do metod i działów nauki, zatem owa tak trudna dla całej filozofii okoliczność rzeczowej nierozdzielności problemów jest nieunikniona.Tym ważniejsze jest, aby mieć całkowitą jasność co do rzeczowego porządku problemów, jedynie bowiem jego prze­śledzenie może wskazać drogę [prowadzącą] do owego ostatecznego rozwiązania zagadnienia. Porządek ów (jak, naszym zdaniem, w całej metafizyce, czy lepiej, we wszyst­kich metanaukach) jest następujący: Wspólną podstawą badania — zarówno teoriopoznawczego, jak metafizycz­nego — musi być, po pierwsze, ejdologiczne, nie związane z istnieniem poznanie istotnościowego stosunku Ja i wspól­noty w ogóle; po drugie, dokładne wykrycie w naturalnym światopoglądzie stanu faktycznego. Bezpośrednio potem następuje teoriopoznawcza kwestia pochodzenia wiedzy cudzym Ja, a po niej krytycznopoznawcze usprawiedli­wienie tej wiedzy w przypadku poznania empirycznego. Dopiero gdy cbie [kwestie] zostaną rozwiązane, można powinno się wysłuchać psychologii rozumiejącej i obser­wującej.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *