ODMIENNY PROBLEM

Całkiem odmienny od wymienionych dotąd jest problem empirycznej psychologii jednostki (psychologii nor­malnej, różnicowej, patopsychologii) oraz empirycz­nej psychologii rozwojowej człowieka jako istoty gatunko­wej, [wyłaniający się] w odniesieniu do powstania i roz­woju wiedzy konkretnych ludzi o konkretnych środowis­kach i otoczeniach psychicznych (Mit- und Umwelten).Jasne jest, że empiryczna psychologia zdana wyłącznie na siebie samą nie ma żadnego dostępu do rozważanych tutaj zagadnień filozoficznych. Już na początku każdego badania zakłada ona, po prostu w formie naiwnego uznania (Setzung), wszystko to, co tutaj stoi pod znakiem zapytania. Zakłada ona, że faktycznie istnieją inni posiadający duszę (beseelle) ludzie i zwierzęta, których psychiczny byt także można by poznać. Zakłada to w dokładnie tym samym sensie, w jakim przyjmuje, że istnieje realny przepływ przeżyć w obiektywnym czasie; że oprócz z istoty swej zawsze tylko teraźniejszych zjawisk świadomościowych przeżycia (Erlebnisbewusstheiten) istnieją realnie również teraźniejsze, przeszłe i przyszłe przeżycia, które właśnie w nich [tj. w owych świadomościowych zjawiskach przeżyć] (bardziej lub mniej „adekwatnie”) dochodzą do „świado­mości”, a dalej, stopniowo są wewnętrznie spostrzegane, zauważane, obserwowane.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *