KAŻDY PSYCHOLOGICZNY ZWIĄZEK

Dam przykład egzemplifikujący to, co powiedziałem. Ścisły paralelizm epifenomen alistyczny, który zaprzecza wszelkiej realności psychicznej każdemu psychicznemu związkowi przyczynowemu, mu­siałby nie mniej konsekwentnie np. przyjmować dla każ­dego poznania samego siebie, wykraczającego poza mo­ment świadomości, „wniosek przez analogię” jako „uspra­wiedliwienie” (chociaż nie źródło poznania), tak jak go Becher przyjmuje na usprawiedliwienie mniemania o    istnieniu cudzej świadomości. „Prawdziwe”, umożliwia­jące wszystkie epifenomenalne dane świadomości, ciągłe łańcuchy przyczynowe typu fizycznego różniłyby się w przypadku przyczynowości intraindywidualnej i inter- indywidualnej, że tak powiem, tylko długością. Idealisty­czny lub ściśle monistyczny paralelizm musiałby liczyć się z możliwością ontycznej i fenomenalnej telepatii, mo­nistyczny zaś paralelizm — przynajmniej zjawiska tele­patii, a obie te teorie czyniłyby ustawicznym „cudem” to, że ludzkie poznawanie innego człowieka zazwyczaj zawsze dokonuje się poprzez realne pośrednictwo fizyczne.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *