JEDNOSTKA I WSPÓLNOTA

Problem jednostki i wspólnoty oraz „Ja” i „innych jako psychicznych podmiotów jest w końcu w najbardziej podstawowym sensie problemem aksjologicznym (Wertproblem), zarówno etycznym, jak prawnym. Jest przecież cały szereg filozofów, którzy nawet usiłowali stąd wypro­wadzić usprawiedliwienie istnienia cudzych podmiotow osobowych w ogóle i którzy każde inne uznanie ich istnie­nia (Existenzsetzung) uważają za pochodne od przedmiotu idei „istoty odpowiedzialnej” w ogóle. Najbardziej jedno­stronnie, jasno i wyraźnie podjął problem od tej strony już J. G. Fichte. Argumentuje on w ten sposób: Na pod­stawie (aus) pierwotnej świadomości obowiązku, resp. czystej świadomości powinności (która dla niego, jak i dla Kanta, jest nie tylko warunkiem wszelkiego ujęcia wartości i wszel­kich rozstrzygnięć praktycznych, lecz także wszelkiego teoretycznego potwierdzenia i negacji stanów rzeczy w sensie wyjaśnienia „prymatu praktycznego rozumu nad teoretycznym”), jako rdzenia i istoty czystego „Ja , należy „domagać się”, aby musiały istnieć także inne podmioty-Ja, „wobec których” „Ja” może mieć (jakieś) obo­wiązki.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *