JAKOŚCIOWE OKREŚLENIE

Jeśli natomiast chodzi o jakościowe określenia (So sein) i noetyczne korelaty aktowe osoby, to osobę i jej noezę (tzn. „ducha”) można tylko rozumieć. „Rozumienie” jest więc, co najmniej równie pierwotnym źró­dłem faktów i danych naocznych, jak „spostrzeganie” (zatem również spostrzeganie „wewnętrzne”) — tak, iż ze swej strony, w porządku pochodzenia aktów, stanowi warunek wszelkiej wewnętrznej obserwacji i samoobser­wacji. Rozumienie bynajmniej nie jest tylko rozumieniem innych ludzi (na podłożu tego, co w sobie samym wewnętrz­nie spostrzegłem). Równie pierwotnie jest ono rozumie­niem samego siebie. (Rozumieniem innych ludzi jest jedy­nie to rozumienie, które zakłada „dowiadywanie się”, tzn.odbieranie czegoś swobodnie i spontanicznie wypowiedzia­nego, czego posiadania nie da się zastąpić żadną sponta­niczną jedynie wiedzą i poznaniem dowiadującego się). Rozumienie — zarówno jako rozumienie aktu, jak rozu­mienie obiektywnego sensu —jest od wszelkiego spostrze­gania odmiennym i bynajmniej nie na nim ufundowanym podstawowym rodzajem uczestnictwa pewnego bytu z is­toty duchowego w jakościowym uposażeniu jakiegoś innego ducha, tak jak autoidentyfikacja i współdokonanie stano­wią podstawowe rodzaje uczestnictwa w jego istnieniu .

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *