GŁĘBOKO ZAKORZENIONY BŁĄD

Głęboko zakorzeniony błąd dotychczasowych filozoficzno-teoriopoznawczych usi­łowań [by odpowiedzieć na] nasze pytanie o pochodzenie wiedzy o cudzym Ja, polegał na tym, że często podawano rozwiązania, które można poważnie brać pod uwagę’ np. tylko w odniesieniu do dzisiejszych wykształconych Europejczyków z Północy, co w sposób widoczny dotyczy, jak zobaczymy, źródłowo rozumianej (a więc nie jedynie „usprawiedliwiająco” czy empiryczno-psychologicznie) „koncepcji wnioskowania przez analogię”, ale w nie mniej­szym też stopniu teorii naśladowania i wczucia Th. Lippsa oraz czysto asocjacyjno-psychologicznej teorii reprodukcji B. Erdmanna. Toteż często przeczące sobie teorie, które posiadają relatywną tylko ważność w odniesieniu do powią­zań grupy o określonej strukturze, uważano za absolutnie obowiązujące. Jeśli dostrzeżemy, że znaczenie ich jest relatywne i ograniczone do aspektu grupowego i historyczno-warstwowego (w odróżnieniu od historyczno-chronologicznego), to okaże się, że „sprzeczność” ta wcale nie istnieje.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *