AKTYWNE ZACHOWANIE

Jest to zachowanie aktywne, dzięki któremu same mogą skrywać, w dowolnym stopniu, swoje uposaże­nie jakościowe przed wszelkim spontanicznym poznawa­niem, przy czym nic musi się z tym koniecznie wiązać automatycznie pojawiający się wyraz (Ausdruck) i jego przejawienie się na ciele . Cała natura nie może „milczeć”. Dlatego też natura wraz ze sferą psychiczno-witalną, która w cielesnych procesach fizjologicznych ma stały ściśle jednoznaczny człon paralelny, jest zasadniczo poznawal­na — przynajmniej spontanicznie.Zatem w przypadku naszego zagadnienia najciaśniejsze granice zakreślone zostały psychologii empirycznej. Zupełna teoria poznania wspólnoty i cudzego Ja (Ja realnego, duszy) musiałaby także zawierać metafizykę tego poznania oraz [ujęcie] warunków oddziaływania (Wirknerhdltnisse) duszy na duszę (duszy duchowej i du­szy witalnej). Moim zdaniem błędne jest przekonanie E. Bechera , że problem teoriopoznawczy (który ponadto zrównuje z logiczno-poznawczym i krytycznym) można by całkowicie oddzielić od problemu metafizycznego. Wpraw­dzie metodycznie jest to konieczne i możliwe, ale rzeczowo nie do przeprowadzenia.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *